Bununla berâber; her ihtiyaç duyulduğunda Allah’a sığınmak en makbul davranıştır. Allah’a sığınma ihtiyacı hissettiğimiz her an, hiç şüphesiz ezberimizde bulunan duâ âyetlerini okuyabiliriz, Âyete’l-Kürsî’yi okuyabiliriz, tesbîhât veya Cevşen okuyabiliriz ya da başka duâ veya niyaz metinleri okuyabiliriz. Allah’a sığınmamak daha büyük ezâya ve sıkıntıya sebep olacaksa, elbette Allah’a sığınmalıyız ve Rabb’imizin, hangi halde bulunursak bulunalım; inşaallah bizi reddetmediğini, kabul ettiğini, cevap verdiğini, duâ ve niyazımızı makbul saydığını aklımızdan çıkarmamalıyız. Bir şeye dikkat edelim: Âyetleri mümkün mertebe ezberimizden okuyalım. Okuduğumuz kitaplarda, meselâ Cevşen’de yazılı bulunan Yâsîn Sûresine ve sâir sûre veya âyet metinlerine el sürmeyelim.

İbâdet, duâ, niyaz ve Allah’a yakarışlarda makbule şâyân olan şey, devamlılıktır. Elli vaktin yerine teşri kılınan ve yirmi dört saatten yalnız bir saatimizi alan “beş vakit namaz” buna açık misaldir. Cenâb-ı Hak bizleri günde bir saat gibi az bir ibâdetle yükümlü kıldı, ama bunda devamlılık istedi. Cevşen okuma hususunda da bunu kendimize ölçü alabiliriz. Meselâ günde ne kadar okuyabilecek isek, o kadar; ama devamlı okumalıyız. İbâdette feyiz ve bereket, az olduğu halde devamlılık niteliği taşıyandadır.